به گزارش گروه علم و فناوری آنا به نقل از DailyMail، مردم «ننتسی» مردم چادرنشینی در منطقه یامال ننات، به معنی لبه جهان، واقع در حومه روسیه هستند؛ دمای این منطقه تا منفی 50 درجه سانتیگراد میرسد.
ننتسیها در چادرهای سرخپوستی ساخته شده از پوست گوزن شمالی زندگی میکنند، لباسهای تنشان از خز گوزن شمالی درست شده است، از گوشت خام گوزن شمالی تغذیه میکنند و این حیوان را برای خشنودی خدایان دین باستانی خود قربانی میکنند. مردم این قبیله هر سال بیش از 1000 مایل روی سورتمههای چوبی دستسازشان مهاجرت میکنند.

گروهی از عکاسان و فیلمبرداران از «میراث من» به مدت یک ماه در میان قبیله ننتسیها زندگی کردند تا شیوه حیات آنها را مستندسازی کنند. این مستند به عنوان بخشی از یک پروژه بزرگ است که هدف آن حفظ میراث قبایل تقریبا منقرض شده در سراسر جهان است.
ننتسیها از هزاران سال پیش وجود داشتند؛ این کوچنشینان در دشتهای هموار قطب جنوب زندگی میکنند که بیش از 2000 مایل از مسکو، بیشتر از فاصله لندن تا نیویورک فاصله دارد.

تعداد نفرات این قبیله تقریبا 10 هزار نفر است و دارای گلهای متشکل از 300 هزار گوزنهای شمالی هستند.
خانوادههای ننتسیها از الگوی مهاجرت طبیعی گوزن شمالی پیروی میکنند و در سراسر دشت، سرزمینهای متروک و آبهای یخزده رودخانه اوب سفر میکنند.

گله گوزن وحشی ننتسیها برای بقای آنها حیاتی است، در واقع آنها کل زندگی خود را صرف پرورش این موجودات میکنند.
ننتسیها گوشت خام اضافی را که مصرف نمیشود به کارخانهها میفروشند و بخشی از آن هم به کشورهای اروپایی عرضه میشود.

پوست گوزن شمالی نیز برای ساخت لباس و چادرها استفاده میشود چراکه عایق بسیار مناسبی در برابر سرمای استخوانسوز محیط است.
وقتی که ننتسیها در حال سفر هستند، مجبور به بازسازی این چادرها هستند.

گولان، سرپرست این پروژه، از زمانی که با ننتسیها سپری کرده، میگوید: «این سفر واقعا الهام بخش بود. خانوادههای ننتسیها در دل دشتهای هموار قطبی جا خوش کردهاند و دست تنها با قدرتمندترین عناصر طبیعت مقابله میکنند».

شاهار، یکی از اعضای تیم، در آخر اضافه میکند: «زمان زیادی را صرف شناختن این قبیله کردیم. در این مدت فقط از آنها سوال نکردیم بلکه با آنها زندگی کردیم، با بچههای آنها بازی کردیم، با سگهای آنها بازی کردیم. به آنها گوش دادیم و داستانهای زیبا شنیدیم».


برچسب:
نویسنده: عباس